Sponsor-fietstocht Amsterdam-Stockholm

8 dagen en 1705 km zijn omgevlogen. Voorbij met het roepen van “kuil!” en “drempel!” als waarschuwing voor de anderen, voorbij met het geluid van de wielen van 27 fietsen die met met per 40 uur voortsuizen, voorbij met het genieten van het materiaal, schakelen, remmen, geluid van de ketting op de tandwielen, voorbij met de verzuring in de benen helling op en het herstel helling af. Voorbij met het snurken van je slapie ’s nachts, voorbij met de stroom repen, bananen, gelletjes en energiedrank. Voorbij met de vermoeidheid in je lijf bij het om 6h45 opstaan, die je er weer uitfietst, voorbij met zadelpijn en ook in de nek van het 8 uur rijden, voorbij met de kick van een goede kopbeurt of lekker lopende klim. Voorbij met genieten van de natuur, bos, bomen, water, meer, rivier, zon scherp of achter de wolken. Geen dieren meer langs de weg, paarden die nerveus mee galopperen, koeien die lui hun hoofd met het peloton meedraaien. Geen valk meer boven de akker die lui zijn rondje draait op zoek naar prooi, geen muisje meer dat net op tijd voor de aanstormende wielen oversteekt. Geen voorbijgangers meer die verbaasd naar het voorbijflitsende groepje coureurs kijkt of enthousiast gebaart. Gemis van de vriendschap in de groep, het zingen onderweg als de verveling toeslaat, de flauwe grappen. Gemis van nog veel meer wat je zelf nog nauwelijks beseft en zeker niet kan uitleggen. Maar bovenal gemis van het gevoel van de laatste kilometers, vleugels krijgen van de adrenaline samen met de hele groep en het overweldigende besef dat je er, bent dat we het gehaald hebben bij het zien van het water van Stockholm in de late middagzon.

De een-na-laatste dag zit erop. Zweden van alle kanten, grote drie baans wegen, zandpaden, veel klimmetjes, wisselende bossen en fraaie meren met een romantisch veerpontje. Veel klimwerk vandaag, 1680 hoogtemeters over 213 km die we in 6h30 min afwerken. Met name op de eerste klim flinke strijd, kan het beste groepje niet bijhouden maar kom kort daarop boven. In Linnkoping komt de fotograaf onze gelederen versterken, onrust door de camper die langs ons rijdt bij het maken van de opnames. Vandaag paar keer flink in het zuur getrapt en een paar kopbeurten, dus nu flink moe - ook door de gestapelde vermoeidheid die zich afgelopen week heeft opgebouwd. Morgen Stockholm, laten we hopen zonder verdere ongelukken of zieken, want naast de 2 ongelukkigen met botbreuken (1 inmiddels geopereerd) is nu een derde renner ziek met vermoeidheid en darmproblemen met koorts.

Na gedane arbeid is het goed rusten. Op de kamer in het Vetlanda Stadshotell, schoon gedouchet terwijl de wielerkleding na uitspoelen in het late middagzonnetje te drogen hangt, opgehangen aan de opengeklapte vensterkozijnen. Vanmorgen om 8h weg, een van de gisteren gevallen heeft veel pijn in de arm en wordt voor foto’s naar de Eerste Hulp gebracht - het blijkt een scheurtje in de onderarm dat door rust moet genezen. Vanmiddag iets na 4h aan na 202 km en 1180 hoogtemeters. Veel korte en niet al te steile klimmetjes, alles op het buitenblad en vaak staand. Zoals verwacht veel bossen en een enkel meertje, onder aanvankelijk dichte bewolking met een spat regen of water dat van het wiel van de voorganger afspatte van een al overgetrokken bui. Twee korte ochtendstops en de lunch na 144 km, tonijn op brood, bouillon, cola. Veel wind over het meertje, regenjasje aan om afkoeling te voorkomen. Twijfel of ik het aanhoud, maar de beslissing dat niet te doen pakt goed uit: het trekt helemaal open en we rijden het laatste prachtige landweggetje door bos, langs rivier en kleine boerderij in de stralende zon. Heuvelachtig land met door de scherpe zon uitgetekende vergezichten op uitgestrekte bossen. We dalen af de stad in waar onze begeleiders ons weer de weg naar de fietsenstalling wijzen. Nog maar 2 dagen 418 km scheiden ons van het doel.

De 5e dag en daarmee het grootste gedeelte van de tocht zit er op. Veel kopwerk want de route uitgezet dus dan moet je erbij blijven. Qua landschap weinig afwisseling maar qua weer des te meer. Zwaar bewolkt, een enkele bui, zon, de afwisseling maakt het de moeite waard. Vechten tegen de wind, stuur stevig omklemd om de vlagen van links te weerstaan. Dikke takken op de weg, duidelijk dat het een full-blown storm is. Door het harde werk voor de lunch flink moe. In Helsingborg de lunch aan het water, prima geregeld door de verzorging weer. We smeren een broodje met kaas en pindakaas, cola erbij en dan weer repen en banaan in de koerstrui voor de rest van de rit. In Zweden blijk ik door de rust goed opgeknapt, maar de nog resterende 90 km blijken nog een flinke kluif. Regenbui, vermoeidheid leiden tot nog een valpartijtje (waar ik gelukkig niet bij zit), maar deze keer zonder verstrekkende gevolgen. Om half 7 zijn we aan, bij het ophalen van de tas uit de camper blijkt het buiten toch flink koud. Snel douchen, kleren uitspoelen, bellen naar huis, GPS aan de oplader, kleding voor morgen klaarleggen, diner met de groep, weblog typen en naar bed. Morgen 202 km door onbevolkte Zweedse land.

Met de groep na het diner kijken we naar de foto’s. Zelfs de beelden van vandaag lijken al weer veel langer geleden gebeurd, waarschijnlijk door de enorme veelheid aan indrukken. Vanochtend prachtig landschap direct na vertrek, heuvelachtig, meren, bossen onder een scherpe zon en half bewolkte lucht. Storm uit het zuidwesten maakte dat we snel bij het veer naar Denemarken waren. Aan boord de lunch met zicht op de regen die ons over het water inhaalde. Gelukkig aan de overkant weer droog, Denemarken bleek afwisselender dan gedacht, heuvelachtig, korenvelden. We knallen voor de wind met 40 over de wegen, en ook de route blijkt vandaag weer goed gelukt. Lange bruggen hoog over de schuimende zee, heldere lucht, blauw, groen en bruin water met in de verte een bol gespannen wit zeiltje van een pleziervaartuig. Daarna grotendeels kleine weggetjes tussen de velden, met op het laatst nog een buitje, wind op kop en nog flink wat heuvels. Blijkt dat de vorm nog goed is. In de klassiek ingerichte salon van het hotel genieten we voldaan van een bier, na 218 km. Het was alweer (wordt hopelijk niet eentonig) een superdag. Morgen Zweden.

Wat een dag! Bij vertrek nog droog, maar al snel regen, regen en nog eens regen. Met bakken kwam het uit de hemel, maar gelukkig niet koud (20gr) zodat het nog uit te houden was. Voor de veerboot bij Wischhafen onder de meegebracht tent (nogmaals complimenten voor de begeleiding) de lunch, waarbij de bouillon al te veel afkoeling voorkomt. Aan boord duiken we direct onderdeks, en vergelijken onze wit uitgeslagen oude-mannen vingertjes. Aan de overkant is het droog gelukkig. Maar de weg blijft nat, en na 182 km ligt er in een bocht tot overmaat van ramp olie. Een valpartij hoort er bij, maar een heupfractuur niet. Een van ons ligt kermen van de pijn langs de kant en gelukkig is er snel een ambulance ter plaatse. ’s Avonds horen we hoe het er bij staat, niet al te best toch. Het laatste deel is de stemming bedrukt, waardoor we ook niet goed kunnen genieten van de op zich prachtige bossen die we doorkruisen. Heerlijk hotel aan de Seegeberger See, lekker eten en dan maar zien of de 240 km van morgen net zo veel lekke banden in petto hebben als vandaag?

De tweede dag achter de rug, met 32 km/h hebben we 240 km afgelegd! In Twente de Holterberg, niet hoog of steil, beetje spelen met de anderen. Daarna al snel in Duitsland, niet erg afwisselend, beetje Brabant met gras, bos en mais. De kilometers regen zich snel aaneen. Middagstop met broodjes, soep,koffie, melk, cola goed verzorgd door de begeleiding. Onderweg biedt het in uniforme kleding gestoken peloton een fraaie aanblik, mensen kijken ons na en op de kruisingen krijgen we ruimhartig voorrang. Iedereen houdt het hoge tempo goed bij (kwestie ook van wind in de rug) en zo zijn we om kwart voor vijf in Hoya, waar we langs de oever van de Weser een biertje nuttigen. Douche, kleding uitspoelen en dan zo aan tafel voor het eten om voor morgen weer genoeg reserves te hebben. Veel pasta en brood hopelijk. Mijn kamergenoot ligt al even een uiltje te knappen, want wij helden blijven toch gewone mensen die best wel een beetje moe zijn.

Na de 1e dag op de hotelkamer, lekker rozig na de douche. Heerlijke dag, vertrek bij de VU in Amsterdam onder flinke belangstelling. Al snel de stad uit, Amstel, Muiden, gezicht op Almere, Naarden -vesting, het Gooi, Eemland, de Veluwe, naar de lunch in de loofbossen van Hoog-Soeren. Snelle afwisseling van onderling sterk verschillende landschappen. Gunstige wind, zon, kameraadschap, goede conditie: dag kan niet stuk. Bij het ziekenhuis in Deventer staat Dirk Lok, vader van Sjoukje die meefietst, met familie en ziekenhuismedewerkers en worden we een stukje door een ambulance begeleid. Door Salland in de avondzon met 42 in het uur, hotel, douche, eten, slaap.

Houten kop na het werken vannacht, zieke mevrouw die voor het eigenlijke Dotteren kon beginnen eerst beademd moest worden. Wakker tussen 3 en half 6. Overdag hoofdpijn waar paracetamol maar matig tegen opgewassen bleek. Rommelige dag, kennissen en bekenden met zorgen over familie vragen hulp, waarvoor er poli-afspraken geregeld worden. Bureaucratische puinhoop rond energierekening uitgezocht en (hopelijk) afgehandeld. Lang leve de vrije markt, kost half uur bellen, veel keuze-menus en nog meer muziek-in-de-wacht). Patienten bespreking op zaal en tussen de middag, hartteam met hartchirurg Bart van Straten, brieven dicteren zodat ik met een leeg bureau vertrek.
Eerder naar huis, de zomer blijkt uitgebroken, nog uurtje bijslapen. Nog een pinnige mail naar de voorlichting van het Catharina ziekenhuis, voor wie een persbericht over de tocht een nog hachelijker avontuur blijkt dan het fietsen zelf.
En dan na het eten (stamppot doperwten met hachee) en bijpraten met Monique - over de nieuwe winkel die ze opzet - in de stralende zon naar het station richting Amstelveen. Begin er zin in te krijgen,vroeg naar bed in de logeerkamer van Marianne en Theo.

Fiets en koffer met de kleding voor Stockholm woensdag naar Koos in Boxtel gebracht, samen met fietsschoenen en Camelbak drinkzak. Garmin navigatie apparatuur bij Koos afgeregeld en de route nog eens doorgenomen.

Daarna nog paar sokjes, handschoenen, overschoenen gehaald bij Heerings.

Fietstas ingepakt met de fraaie fietskleding (2 korte broeken, 1 lange broek, 2 shirts korte mouw, 1 jasje lange mouw, handschoenen, overschoenen, sokken zitten in het uitgereikte pakket, alles mooi oranje met wit en toefje roze), regenjasje, toilettas, trainingspak, kleding voor ´s avonds in het hotel onderweg, zonnebril, paspoort.

Laptop (voor verslag-van-onderweg, hopelijk kom ik er aan toe!), de papieren voor een examen dat ik in Stockholm moet doen (iets met Europese accreditatie voor echocardiografie), Garmin Edge GPS + lader, telefoonlader.

Bankzaken geregeld, nieuwe passen, creditcards, met de bijbehorende pin-codes (overstap naar andere bank), registratieformulier voor als alles kwijtraakt ingevuld, e-mail gedaan .

Telefoontje voor de interventie-dienst, patiënt uit Den Bosch - overleg met de dienstdoende aldaar en krijg Marcel Daniels, medefietser aan de lijn, die akelig verkouden en hoesterig klinkt.

Aldus de laatste voorbereidingen.

Hoop vurig dat ik er vannacht niet uit hoef, en dat ik morgen beetje op tijd naar huis kan. Nog in Eindhoven eten, ´s avonds met de trein naar Amstelveen slapen bij schoonzus Marianne (van wier huis uit ik eerder dit jaar de memorabele regenrit richting Nieuwkoop maakte) en dan zaterdagmorgen bij de VU eens zien hoe of het gaat gaan. Gelukkig zijn de weersvooruitzichten niet slecht, lekker eindje fietsen gaan we met z´n allen!